
ได้อะไรจากการสวนสนามราชวัลลภ
- จากการสวนสนามราชวัลลภที่ผ่านมาทำให้ผมได้เห็นและได้ประสบการณ์หลายๆ อย่าง เริ่มตั้งแต่การฝึกซ้อม ผมได้รับการฝึกสวนสนามตั้งแต่ ทำอยู่กับที่จนถึงการเคลื่อนที่จนชำนาญและเข้าใจขั้นตอนจากที่ครูฝึก และพี่ชั้นปีที่ ๒ ในหมวดเดียวกัน เป็นการสร้างความคุ้นเคย ความสนิทสนมและรู้จักกันในพี่น้อง ทำให้ผู้สวนในหมวดเดียวกันมีความสามัคคีกันมาก ทำให้ได้เห็นการเป็นตัวอย่างครูฝึกจากพี่ชั้น ๓ และเริ่มการซ้อมย่อย ก็ได้สอนหลายๆ อย่าง ให้เราต้องปฏิบัติและแก้ไขทุกครั้งเพื่อกองพันสวนสนามของเราจะดีขึ้น ถึงซ้อมใหญ่ก็เช่นกัน เมื่อสวนจริง เราได้แต่งชุดราชวัลลภสีฟ้าซึ่งสร้างความภาคภูมิใจให้แก่ตนเองและผู้ปกครองเป็นอย่างมาก เมื่อถึงเวลาจริงผมได้สวนสนามอย่างสุดความสามารถและเต็มที่ และเมื่อผมได้เห็นพระพักตร์ของในหลวงของเราผมถึงกับน้ำตาไหลและความภูมิใจที่ได้มายืนอยู่นะจุดๆ นี้ ที่ได้มาทำเพื่อบุคคลที่คนไทยทั้งชาติรักและเคารพ ผมเปรียบเสมือนเป็นตัวแทนของคนในชาติในการแสดงความสามารถเพื่อท่าน จากการสวนสนามครั้งนี้ทำให้ผมได้ทั้งความรู้และความสามารถด้านการสวนสนามแต่สิ่งที่ได้มากที่สุดคือ ความภาคภูมิใจในการได้สวนสนามเพื่อพระองค์ท่าน พระเจ้าอยู่หัวของเรา สมกับที่เราเป็นทหารรักษาพระองค์
นนอ.ชมพู น้อยบุญ
มว. ๑ ร้อย.๑ พัน. ๑
- น้อยคนนักที่จะมีโอกาสได้สวนสนามราชวัลลภ การสวนสนามราชวัลลภเป็นความภาคภูมิใจอย่างยิ่งของทหารรักษาพระองค์ การที่กระผมเป็นส่วนหนึ่งของการสวนสนามราชวัลลภในครั้งนี้ ทำให้กระผมได้อะไรหลายๆ อย่าง ซึ่งเริ่มตั้งแต่การฝึก ทำให้เรามีความอดทนอดกลั้น ความพร้อมเพรียง ความสามัคคี ความสนิทสนม ของกำลังพลสวนสนามเดียวกัน ความเป็น น้ำหนึ่งใจเดียวกัน จนกระทั่งสวนจริง ซึ่งคงอาจจะเป็นวันที่ใฝ่ฝันก็ว่าได้ กระทั่ง ในพิธีการจริง กระผมคนนึง ซึ่งเป็นกำลังพลในแถวเกือบจะเป็นลมหลายๆ ครั้ง แต่เมื่อได้ยินเพลงสรรเสริญพระบารมี และเห็นพระพักตร์ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทำให้ผมตื่นเต้นและมีแรงขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งตอนร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี ทำให้กระผมรู้ว่าไม่มีครั้งใดที่เพลงสรรเสริญพระบารมี จะไพเราะเท่าครั้งนี้ ในตอนนั้นทำให้กระผมฮึดสู้ ตายเป็นตาย จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของพิธีสวนสนาม ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืมเลือน และเล่าต่อกันไม่มีวันจบ ว่าครั้งหนึ่งกระผมได้เป็นทหารรักษาพระองค์
นนอ.ยุทธพงษ์ นิลจินดา
ชั้นปีที่ ๑ ตอน ๔
- การสวนสนามครั้งนี้ ทำให้ได้รู้จักตนเองในหลายๆ เรื่องการที่คนๆ หนึ่ง ที่เคยอยู่เฉยๆ อ่านหนังสือ เข้าเวรโต๊ะ ขนน้ำ แล้วก็ได้มาสวนสนามเห็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวชัดๆ ในการที่ได้มองในด้านของคนนอกที่มองเพื่อนอยู่ในแถวนั้นก็ได้ความรู้สึกแบบหนึ่ง อยากเข้าไปอยู่ในนั้น อยากมีส่วนร่วม เมื่อเข้าไปแล้วมันคือความภาคภูมิใจในชีวิตหนึ่งเกิดมาแล้วได้ทำอะไรแบบนี้แล้วสิ่งหนึ่งก็รู้ว่าการสวนสนามส่วนสำคัญไม่ใช่แค่กำลังพลในแถวหรือนอกแถว แต่การสนับสนุนที่ดีคือการเพิ่มพลังและขวัญกำลังใจ คนทุกคนเหนื่อยเหมือนกัน ด้วยคนละหน้าที่แต่มีเป้าหมายเหมือนกันเพื่อ ราชวัลลภ เพื่อ เรืออากาศ เพื่อในหลวง
นนอ.พีรพันธ์ ไชยเสน
มว.๑.ร้อย๑. พัน.๒
- รู้จักตนเองมากขึ้น การฝืนใจ – กาย ทนกับสภาพต้องฝึกทุกวัน
- ฝึกความอดทน ต่อความยากลำบาก ในช่วงเวลาของการฝึกที่ยาวนาน ทั้งเช้า – เย็น
- ซื่อสัตย์กับตนเอง ไม่หลอกตัวเอง
- มีความสามัคคีในหมู่คณะ เวลาเดินในลักษณะกองพัน
- มีสติที่มั่นคง นิ่ง จดจำอยู่กับสิ่งปัจจุบัน
- มีแรง เพิ่มขึ้น
- กล้าแสดงออก ในการกล่าวเตือน เพื่อนหรือพี่ในแถวเพื่อที่จะทำให้แถวนั้นสวยงาม
- รู้จักรักษาของหลวงซึ่งเป็นเงินของประชาชน เช่น มีด หรือ ดาบ ปืน ชุด อุปกรณ์
- มีความละเอียดในรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ในการรักษาหมวก ซ่อมหมวก -
- รู้จักเสียสละเพื่อส่วนร่วมในการเก็บปืน หรือเฝ้าปืน เวลาเข้าแท็งก์ฟาร์ม
- รู้จักปรับตัวเองให้เท่ากับคนอื่น
- รู้จักเวลาไหนต้องทำอะไร ก่อน – หลัง
- ได้ประสบการณ์ต่าง ๆ ที่เมื่อเราชั้น ๒ จะนำไปเป็นตัวอย่างให้น้องรุ่นต่อไป สามารถนำความรู้ที่เรามีไปสอนได้
นนอ.ฐิติ พุกเนียม
มว.๑ ร้อย.๒ พัน.๑