๑,๐๐๐ ชั่วโมงนายเรืออากาศ
การเรียนที่โรงเรียนเตรียมทหาร ๓ ปี นับว่ารุ่นผมเป็นรุ่นแรกที่ได้เรียนโรงเรียนเตรียมทหารครบ ๓ ปี สำหรับจุดประสงค์หลักคือ เพื่อให้พวกเราได้รู้จักและมีความสนิทสนมกันกับเพื่อน ๆ ทั้งในเหล่าเดียวกัน และต่างเหล่ากันอย่างมากขึ้น และเพื่อเป็นการปูพื้นฐานด้านวิชาการให้กับพวกผมให้สามารถนำความรู้ที่ได้เรียนมาเป็นพื้นฐานในการศึกษาต่อในโรงเรียนเหล่าต่อไป และเหตุผลประการสุดท้ายคือการฝึกให้พวกผมมีระเบียบวินัย มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับด้านวิชาทหาร ปรับสภาพจากการเป็นพลเรือนมาเป็นทหารอย่างแท้จริง ให้มีร่างกายและจิตใจให้เข้มแข็ง มีความอดทนมีความพยายาม มีความเสียสละพร้อมที่จะยอมเสียสละชีพเพื่อชาติ ผลจากการศึกษาในโรงเรียนเตรียมทหาร ๓ ปีนั้นทำให้ผมได้รู้จักกับเพื่อน ๆ ทำให้มีความรู้จักคุ้นเคยกับเพื่อน ๆ เป็นอย่างดี พวกเราได้ฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ มาด้วยกันจนกระทั่งจบการศึกษา เวลาในการศึกษาในโรงเรียนเตรียมทหาร ๓ ปีมันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมและเพื่อน ๆ ต่างไม่อยากจากกันไป แต่เป้าหมายที่สำคัญของพวกเราต่อไปคือการศึกษาในโรงเรียนเหล่าทัพ มันเป็นบันไดขั้นต่อไปของพวกเรา ในการที่จะเก้าไปเป็นทหารอาชีพอย่างเต็มตัว
วันสุดท้ายที่พวกผมจะได้อยู่ที่โรงเรียนเตรียมทหาร พวกผมยืนอยู่หน้าตึกกองบัญชาการโรงเรียนเตรียมทหาร ต่อหน้าพระพักตร์ของอนุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้เป็นพระบิดาของปวงชนชาวไทยทุกคน ผู้มีพระคุณต่อกองทัพไทย เหมือนกับวันแรกที่ได้ก้าวเข้ามาอยู่ในโรงเรียนเตรียมทหาร แต่บรรยากาศของวันแรกกับวันสุดท้ายมันช่างแตกต่างกันนัก วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้อยู่ในโรงเรียนเตรียมทหาร ผมจะต้องแยกจากเพื่อน ๆ ที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา วันนี้เป็นวันส่งตัวพวกผมขึ้นเหล่า คิดแล้วมันน่าใจหาย เวลา ๓ ปีมันช่างผ่านไปรวดเร็วนัก ผมอยากบอกให้ทุกคนรู้ว่าผมรักโรงเรียนเตรียมทหาร ผมรักครู อาจารย์ที่เคยให้ความรู้พวกผมมา ผมรักนายทหารนายตำรวจปกครองที่เคยสั่งสอนผมมา ผมรักน้อง ๆ ทุกคน ผมคิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคน ผมไม่อยากจากสถานที่แห่งนี้ไปเลย
วันแรกที่ผมได้ก้าวเข้ามาในโรงเรียนนายเรืออากาศ เป็นวันเดียวกับวันส่งตัวพวกผมขึ้นเหล่า วันสุดท้ายที่ผมได้ยืนอยู่ในโรงเรียนเตรียมทหาร ความผิดหวังของผมยังไม่ทันจางหาย ผมต้องมาพบกับอุปสรรคที่จะมาขัดขวางต่อการก้าวไปเป็นทหารอาชีพของผม ผมต้องมาใช้ชีวิตในโรงเรียนนายเรืออากาศแห่งนี้ ปัญหาต่าง ๆ ต่างมารุมเร้าตัวผม การทำงานแข่งกับเวลา การฝึกความอดทนต่อความเหนื่อย ความง่วง ความหิว ความร้อน ท่ามกลางปัญหาต่าง ๆ มีแค่เพียงผม กับเพื่อน ๆ ที่กำลังกอดคอกันก้มหน้าเผชิญกับปัญหาต่าง ๆ มีเพียงจิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะฝ่าฟันไปได้
การปรับตัวจากการเป็นนักเรียนเตรียมทหาร มาเป็นนักเรียนนายเรืออากาศมันไม่ง่ายอย่างที่คิด ผมถูกฝึกให้มีระเบียบวินัย รวมทั้งกฎระเบียบต่าง ๆ ที่เป็นของทหารอากาศ ซึ่งมีความแตกต่างจากของทหารบกไม่มากนัก ให้ยึดมั่นในระบบอาวุโส ระบบเกียรติศักดิ์ การปฏิบัติตามคำสั่ง การตรงต่อเวลา ฝึกให้มีความอดทนต่อความเหนื่อยล้า อดทนต่อความหิวโหยมันทำให้ผมเห็นคุณค่าของข้าวทุกเม็ดที่ผมรับประทานไป น้ำแกงทุกหยด กับข้าวที่ผมรับประทานทุกวันต้องหมดทุกมื้อในเวลาอันจำกัด มันทำให้ผมได้รู้จักนิสัยของเพื่อนแต่ละคนมากขึ้น ทำให้พวกเรามีความสามัคคีกันมากขึ้น แต่ไม่น่าเชื่อไม่นานพวกเราก็เริ่มหิวกันอีกแล้ว คงเป็นเพราะพวกเราต้องใช้แรงตลอดสิ่งนี้ทำให้ผมได้เข้าใจความรู้สึกของความหิวอย่างแท้จริง แต่ละวันผมถูกทำโทษ ถูกฝึกตลอด ให้มีระเบียบวินัย ให้ตรงต่อเวลา ไม่ว่าผมจะทำอะไรก็ผิดไปหมด บางทียังไม่ทันทำอะไรก็โดนทำโทษซะแล้ว แต่ผมก็พยายามเข้าใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกพี่เค้าทำเพื่อปลูกฝังให้พวกผมมีระเบียบวินัย มีความอดทน ผมต้องรู้จักรับผิดชอบตัวเอง ต้องซักผ้าเองเป็นสิ่งที่แตกต่างไปจากที่อยู่โรงเรียนเตรียมทหาร ผมต้องตื่นขึ้นมาซักผ้าตอนกลางคืน เพราะเวลาส่วนตัวที่ใช้อาบน้ำบางทียังไม่ทันเลย ผมถูกฝึกอย่างนี้ทุก ๆ วัน ร่างกายผมก็เริ่มอ่อนล้า ในใจก็มีแต่ความท้อแท้ ผมคิดอยู่เสมอว่าอีกไม่นานคงต้องผ่านมันไปให้ได้แน่ ๆ ผมต้องสู้เพื่อพ่อแม่ เพื่อตัวเอง เพื่ออนาคตของผมเอง
ทุกครั้งที่พวกผมเริ่มเหนื่อย หิว และง่วงผมได้แต่มองหน้าเพื่อน ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ เมื่อถึงขีดสุดของร่างกายแต่ละคนก็มักจะแสดงนิสัยที่แท้จริงของตัวเองออกมา สิ่งนี้ทำให้ผมได้รู้จักเพื่อน ๆ อย่างลึกซึ้ง มันไม่ใช่ความผิดของเพื่อน ๆ ผมเลยที่มาเอาเปรียบ ผมก็เข้าใจมันต้องเป็นอย่างนี้ทุกคน ทุกคนต้องรู้จักการเอาตัวรอด และต้องไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทุกครั้งที่ผมเหนื่อย ร่างกายผมอ่อนล้า ผมมักจะคิดถึงคนอื่นที่ลำบากกว่าตัวผม คิดอยู่เสมอว่าเค้ายังลำบากกว่าเรามาก ปัญหาแค่นี้ผมทนได้ สิ่งที่ผมกลัวเมื่อเข้ามาอยู่ในโรงเรียนนายเรืออากาศคือเรื่องการเรียน ผมไม่อยากสอบตก ผมพยายามตั้งใจเรียน ผมพยายามไม่หลับ อาจารย์แต่ละท่านสอนเร็วมากเพราะเวลาเรียนเราน้อยมาก ในบางวิชามีการบ้านมาให้ทำ ผมยังหาเวลาทำการบ้านไม่ได้เลย ผมกลัวเวลาทำข้อสอบจะทำไม่ได้แต่ยังไงผมจะต้องพยายามเต็มที่ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ถ้าได้ทำเต็มที่แล้วผมก็จะไม่ผิดหวัง
ผู้บังคับกองพันที่ ๑ เป็นเหมือนผู้ปกครองของผมอีกท่านหนึ่ง ท่านเป็นผู้ที่คอยห่วงใยพวกผมเสมอ คอยดูพวกผมอยู่ห่าง ๆ มาสอนเรื่องต่าง ๆ ให้พวกผมเสมอ ท่านเป็นผู้ที่ตั้งใจทำงานมากผมคิดว่างานของท่านต้องเยอะมาก เพราะมีนายทหารเพียงไม่กี่คนกับงานทั้งกองพัน ทุกครั้งที่ผมเห็นท่าน ผมจะพยายามแสดงท่าทางที่เข้มแข็ง มีระเบียบวินัย ผมต้องไม่อ่อนแอให้ท่านเห็น เพราะผมรู้สึกเกรงใจ ผมจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ท่านคงหวังในตัวของพวกผมมาก ผมต้องไม่อ่อนแอ
การได้ก้าวเข้ามาในรั้วโรงเรียนนายเรืออากาศ เป็นเหมือนบันไดอีกขั้นหนึ่งที่ผมจะต้องก้าวผ่านไปให้ได้เพื่อการเป็นทหารอาชีพที่ดี ผมต้องมีความอดทนต่อปัญหาต่าง ๆ ต้องรู้จักปรับตัวให้สามารถอยู่ร่วมกับคนอื่นได้ เพราะยังมีคนอีกหลายคนที่อยากมาเป็นเหมือนตัวผม ยังมีอีกหลายคนที่ลำบากมากกว่าผม ผมต้องตั้งใจเรียนหนังสือเก่ง ๆ ต้องรู้จักรับผิดชอบตัวเอง ต้องมีระเบียบวินัย เพื่อไม่ให้พ่อแม่ต้องผิดหวังในตัวผม เพื่ออนาคตของตัวผมเอง ผมต้องผ่านไปให้ได้
นนอ. คเณศร์ มุ่งหมาย