สรุปเรียงความ " ๑๐๐๐ ชม.นายเรืออากาศ " โดย นนอ.ศุภชัย อนันตเสก (นนอ.ฝสธ.ประจำ ผบ.พัน.๑ )

สิ่งที่นักเรียนใหม่เขียนมาแบ่งเป็นเรื่องต่างๆดังนี้

กิจกรรมที่ทำทั้งหมดในขณะที่อยู่ รร.นอ.ใน ๑๐๐๐ ชม.แรกได้เล่าถึง...

- การขึ้นเหล่า
- การอยู่ รร.ในช่วงแรก
- การฝึกภาคสนาม
- การกลับเข้าสู่ รร.นอ.อีกครั้ง พร้อมกับการเปิดเทอม
- การกลับบ้านครั้งแรก

ความรู้สึก

- รู้สึกสับสน ก่อนการขึ้นเหล่า ทั้งดีใจ หดหู่ ตื่นเต้น
- กังวลก่อนขึ้นเหล่า แต่อย่างไรก็ต้องเจอมันอยู่ดี
- จากการเป็น นตท.ชั้นปีที่ ๓ ที่เป็นพี่ใหญ่ มาเป็น นนอ.ชั้นปีที่ ๑ ที่เป็นน้องเล็กสุดในโรงเรียน
- “ทุกครั้งที่ท้อแท้ ผมจะหันไปมองเพื่อน แล้วคิดว่า ผมยังมีเพื่อนที่ทนได้ ทำไมผมจะทนไม่ได้”
- เมื่อมาถึงวันนี้ ข้าพเจ้าไม่เคยคิดจะเสียใจเลยที่ได้ก้าวเข้ามาใน รร.แห่งนี้ และเป็น นนอ.อย่างเต็มภาคภูมิ
- เรื่องการเรียนเป็นเรื่องที่ผมกลัวมากๆ
- ความรู้สึกที่แย่ที่สุด เป็นตอนที่พี่ นนอ.ชั้น ๔ กลับมาจากการเดินอากาศ
- หลายครั้งที่ผมรู้สึกท้อแท้ ทุกครั้งผมจะนึกถึงหยาดเหงื่อของพ่อของแม่ซึ่งท่านต้องเหนื่อยยากลำบากกว่าเรามากนักฉะนั้น ผมจะท้อแท้และยอมแพ้ไม่ได้ มันทำให้ผมมีกำลังใจพร้อมที่จะสู้ต่อไป
- มีความภาคภูมิใจ และดีใจเพราะได้เป็น นนอ.อย่างเต็มตัว และรู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่และเป็นทหารมากขึ้น ,รู้สึกว่าเป็นช่วงสำคัญมากของชีวิต

สิ่งที่ประทับใจ

- ประทับใจที่ได้เข้าป่ากับรุ่นพี่
- “ สิ่งต่างๆใน ๑๐๐๐ ชม. ที่ผ่านมา ไม่ใช่เงินทองหรือของมีค่าที่ผมได้รับ แต่กลับเป็นประสบการณ์ที่ประเมินค่าไม่ได้”
- “ทหารอากาศ ทำงานเป็นวินาที” เราต้องรวดเร็ว ฉับไว และมีประสิทธิภาพ
- การทดสอบกำลังใจในเวลากลางคืนที่สุสานเป็นเหมือนการต่อสู้เพื่อชนะจิตใจตนเอง
- การฝึกปัญหา ๗๒ ชม. เป็นเวลาแห่งความเหนื่อยยากแต่มีความสุขที่สุด เป็นช่วงเวลาที่ นนอ.ทั้ง ๓ ชั้นปีได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน
- ไม่ว่าพวกเราจะพบเจอความลำบากสักแค่ไหนแต่สิ่งที่ผมประทับใจคือ ความสามัคคี การไม่ทอดทิ้งกัน
- ความเป็นผู้นำของพี่ และสามัคคีกันระหว่างพี่กับน้อง ต้องช่วยเหลือกันในปัญหา ๗๒ ชม.ตอนเข้าป่า
- “ผมเป็น ๑ ในจำนวนคนที่ได้ศึกษาที่ รร.นอ. สถาบันอันทรงเกียรติ ซึ่งเป็นที่หมายปองของลูกผู้ชายจำนวนมาก”
- คนเราย่อมกลัวสิ่งที่ตัวเองไม่รู้
- “เวลาเป็นสิ่งที่มีเท่ากันทุกคน แต่ทุกคนจะได้รับประโยชน์จากเวลาไม่เท่ากัน"

ทัศนคติ

แง่บวก +
- การเรียนใน รร.นอ.ต้องมีความพยายาม และใช้ความมุ่งมั่นมาก
- นักเรียนบังคับบัญชา และรุ่นพี่ทุกคน ล้วนตั้งใจ สละเวลามาปลูกฝังให้กับน้องๆ
- สิ่งต่างๆเหล่านี้ปลูกฝังให้ผมเป็นทหารอาชีพ
- ได้รับการเอาใจใส่เป็นอย่างดีจากผู้บังคับบัญชาระดับสูง
- สิ่งต่างๆที่ได้รับ ถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อย แต่เป็นเป็นสิ่งที่ดี ทั้งด้านความรู้ ร่างกาย จิตใจ คุณธรรม และมารยาทในสังคมทหาร
- ข้าพเจ้ามีความรู้สึกว่า ทหารอาชีพที่มีความเสียสละเป็นอย่างมาก ยอมทิ้งความสบายส่วนตัวเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวมและประเทศชาติ
- ผมได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนไปในทางที่ดีขึ้น เพราะต้องเป็น นนอ.ที่ดีให้ได้
- ถ้าไม่เคยลำบากมาก่อน เวลาไปเจอเหตุการณ์จริงจะทนได้อย่างไร
- รู้ว่ามีบุคคลที่เขาอยากเป็นแบบเราอยู่อีกมากมาย แต่เขาทำไม่ได้
- ผมจะเก็บเกี่ยวสิ่งที่ รร.มอบให้อย่างเต็มที่ เต็มความสกมารถ
- ผมจะพยายามฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ เพื่อเป็น นนอ.ที่สมบูรณ์แบบ
- รร.นอ.เป็นสถาบันที่ผลิตทหารอากาศที่มีประสิทธิภาพทั้งด้านร่างกาย จิตใจ
- ๑๐๐๐ ชม.ที่ผ่านมานั้น เมื่อเปรียบเทียบกับ ๑๙ ปีนี้ เทียบไม่ได้เลย เพราะแค่ ๑๐๐๐ ชม. ชีวิตเราเปลี่ยนไปมากมาย
แง่ลบ -
- การเรียนการสอนนั้นเป็นไปแบบรวดเร็วเกินไป
- ที่ รร.นอ.เรียนยาก ความรู้จาก รร.ตท.นำมาใช้ไม่ได้
- กังวลเรื่องการเรียน เพราะเหนื่อยจากการฝึก

สิ่งที่ได้รับ

- รู้จักระบบเกียรติศักดิ์ ระบบอาวุโสมากขึ้น
- สอนให้รู้จักระเบียบวินัย ความสามัคคี มีความรู้ความสามารถ
- สอนให้รู้จักทำตนเป็นที่น่าเชื่อถือ มีบุคลิกภาพที่ดี
- รู้ธรรมเนียมทหาร และการปฏิบัติของทหารอากาศ
- ได้ประสบการณ์แปลกๆใหม่จากการฟังและการอยู่ร่วมกับพี่
- รู้จักคุณค่าของเวลา รู้จักบริหารเวลา
- มีความกตัญญูมากขึ้น
- รร.นอ. สอนให้รักในเกียรติ รักความถูกต้อง
- มีความอดทนอดกลั้นต่ออุปสรรคต่างๆ
- การฝึกการเป็นผู้นำ โดยเริ่มจากการเป็นผู้ตามที่ดีก่อน
- สอนให้รู้ถึงการปฏิบัติตามคำสั่งได้ทุกคำสั่งในทุกสภาวะจิตใจ
- สอนให้รู้ว่าไม่มีใครจะอยู่ที่จุดสูงสุดได้ตลอดไป
- ได้มิตรภาพและเพื่อนใหม่